Krojony korzeń rzewienia

Rabarbar to piękna roślina. Znana z dawnych ogródków, ale powracająca obecnie do łask. Sok z rabarbaru czy ciasto z rabarbarem cieszą się niesłabnącą popularnością.  Nie wszyscy jednak wiedzą, że rabarbar inaczej zwany rzewieniem, używany jest w medycynie chińskiej od tysięcy lat jako środek przeczyszczający. Opisał go już Marco Polo, a do Europy trafił w XVII w., najpierw do Wielkiej Brytanii. W Polsce rabarbar uprawiany jest od lat 80. XIX wieku.

Rzewień, korzeń krojony, bo w takiej postaci najczęściej można go kupić, to cenny surowiec zielarski. Wykopuje się zazwyczaj korzenie roślin dwu- lub trzyletnich. Zalecany jest szczególnie w przypadku problemów z układem pokarmowym. Doskonale działa bowiem na trawienie. Wspiera zdrowie i pracę jelit. Pomoże w zaparciach oraz w rozwolnieniach. Wynika to z tego, że zawiera dwie grupy związków mających przeciwstawne działanie. W kłączu, czyli korzeniu występują bowiem antrachinony oraz garbniki. Antrachinony drażnią błonę śluzową jelita i pobudzają perystaltykę. Garbniki zaś działają ściągająco i zatrzymują biegunki. 

Działanie rzewienia zależy od wielkości zaparzanej porcji.  Antranozwiązki wydzielane w przypadku zaparzenia większej ilości zioła przeczyszczają. Z kolei zaparzenie małej ilości zioła (do 0,3 g) powoduje, że wydzielają się głównie garbniki działające przeciwbiegunkowo. 

Najczęściej stosuje się rzewień w postaci odwaru. Przygotowanie jest proste. Odmierzoną ilość rzewienia, korzenia krojonego należy zalać szklanką ciepłej wody. Gotować około 5 minut pod przykryciem. Następnie odstawić na 15 minut. Napar przecedzić i można pić.

Korzeń rzewienia powinno się stosować sporadycznie i nie dłużej niż przez 7 dni. Ze względu na dość silne działanie nie mogą go stosować dzieci poniżej 15. roku życia, kobiety w ciąży i karmiące matki. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek niepokojących objawów np. biegunki lub wodnistych stolców kurację trzeba zakończyć. Nie wolno przekraczać zalecanej dawki.